.

این غزل تقدیم به شما و منتظر نقد و نظر ارزشمندتان هستم

...............................................................................

تارم شکست قالب شعرم خراب شد

                                              اشکی چکید نقشه عشقم بر آب شد

آواره ی کویر تو بودم و نا امید

                                             هر سو به آب روی نمودم سراب شد

شهری به دست زلزله لرزید از آن نگاه

                                           اما درست سقف من اول خراب شد

او خواست از خدا که بمیرم از اشتیاق

                                          تنها دعای او به جهان مستجاب شد

خوش می پرید مرغ دلم در هوای او

                                         اما درون آتش عشقش کباب شد

آن تک ستاره ای که نظرگاه جمع بود

                                        تا نوبت نگاه من آمد شهاب شد

فال حافظ

به پنجره خیره می شوم

انتظار..........

برای کسی که می دانی نمی اید

فال حافظ می گیرم

قسم به شاخ نبات

نه

قسم به هرچه نبات

شاید شیرینش کنم

کتاب راباز کردم

....................

»که عشق اسان نمود اول ولی افتاد مشکلها

این وبلاگ که راهی است برای زدن حرفهای دل این مسافر به تمامی شما دوستان ماندگار تعلق دارد و امیدوارم اشعار من را با نظرات خود مورد لطف قرار دهید .

پس سخن کوتاه میکنم و این شعر را به شما عزیزان هدیه می دهم :

مسافر

مرد ، تنها

آماده ی سفر شد

درخواست ماندن ، از او

                           رفتن بود ...

وقتی برمی گشت

                     خداحافظی جاده را می دید

دل وداع نداشت

                        و رفت ...

ماندن اسارت بود

رفتن آزادی

آری

مسافر ماندنی نیست .